Badira une batzuk non lanbide batek bere burua ispiluaren aurrean begiratu eta bere burua aitortzen duen. Uneak non denak zentzua hartzen duen: ahalegin ikusezinak, borroka isilak, erabaki zailak, bizitzak eusten dituzten loturak.

2026ko Concepción Arenal Sariek halako une bat izan dute.

Nafarroako Gizarte Langintzaren Elkargo Ofiziala eta Nafarroako Unibertsitate Publikoa elkartu ziren, Gizarte Langintzaren Nazioarteko Egunaren baitan, sariak banatzea baino zerbait gehiagorako: gure lanbidearen muina izendatu, aitortu eta ospatzeko.

Topaketa bat, ekitaldi bat baino askoz gehiago izan zena

100 pertsona baino gehiago elkartu ziren. Baina ez ziren soilik parte-hartzaileak.

Ibilbideak ziren. Istorioak ziren. Begiradak ziren, eustea, laguntzea eta eskubideak defendatzea zer den ulertzen dutenak, inor begira ez dagoenean ere.

Profesionalak, ikasleak, erakundeak, gizarte-erakundeak… guztiak taupada berean: gizarte bidezkoago, duinago eta gizatiarrago baten aldeko konpromisoa.

Izan ere, Gizarte Langintza ez da soilik lanbide bat.
Munduan egoteko modu bat da.

Aitortzea, aurrera egiten jarraitzeko

Emandako sari bakoitza aitortza indibidual bat baino askoz gehiago izan zen. Garenaren eta izan nahi dugunaren isla kolektiboa izan zen.

Bidea irekitzen duten ibilbideak

Bizitza osoa lanbide honi eskaini dioten pertsonen indarra aitortu zen:

• Pilar Abaurrea Leoz, aipamen berezia, Gizarte Langintzaren aldeko defentsa nekaezinak markatutako ibilbide profesionalagatik.
• Olga Sala López, ibilbide profesionalaren saria, denboran zehar mantendutako konpromisoaren adibide.
• Amaia Saldise Esandi, ikerketa-ibilbidearen saria, diziplina pentsatzen, zalantzan jartzen eta aurrera eramaten laguntzeagatik.

Eraldatzen duen praktika

Jardunbide onaren saria Hazialdea Elkartearen Komunitateko Prebentzio Proiektuari eman zitzaion.

Izan ere, Gizarte Langintza hau ere bada:
komunitatea sortzea, aurrea hartzea, lehen hutsunea zegoen tokian sareak ehuntzea.

Etorkizuna hemen dago jada

Saritutako Gradu Amaierako Lanek – Imelda Cillero Ballaz eta Sara Garrués Aizcorbe – funtsezko zerbait gogorarazten digute: Gizarte Langintzaren etorkizuna ez dela urruneko promesa bat.

Martxan dago jada. Ikasgeletan dago. Indarrez, begirada kritikoz eta eraldatzeko gogoz datozen belaunaldi berrietan dago.

Gure komunitatea, gure indarra

Halaber, badago zerbait sakon sinbolikoa aitortzeko lekua: partekatutako ibilbidea.

• Begoña Arbeloa García, elkargokide beteranoena gisa.
• Saloa Carrasco Legaz, elkargokide gazteena gisa.

Lotzen gaituen lerro bereko bi mutur.
Bokazio beraren bi une desberdin.

Eskerrik asko ikusezina eusteagatik

Artikulu hau ez litzateke osorik egongo ozen eta argi esango ez bagenu:

Eskerrik asko.

Eskerrik asko saritutako pertsona guztiei, lanbide hau etikaz, konpromisoz eta gizatasunez zer den gogorarazteagatik.

Eskerrik asko parte hartu, bertaratu eta espazio hau partekatu zenuten guztioi.
Izan ere, elkarrizketa bakoitzak, topaketa bakoitzak, besarkada bakoitzak… lanbidea ere eraikitzen du.

Eta eskerrik asko, bereziki, egunero askotan ikusezinak diren lekuetatik lan egiten duzuenoi.
Fokurik ez dagoen tokian.
Inpaktuak beti neurtzen ez diren, baina sentitzen diren tokian.

Zorionak sarituei

Saridun guztiei:
zorionak.

Zuen lanak ez du soilik aitortza merezi.
Kontatua, partekatua eta ospatua izatea merezi du.

Izan ere, zuen ibilbide bakoitzean badago indibidualetik harago doan zerbait:
Gizarte Langintza indartzen duen ondare kolektibo bat.